29 ΙΟΥΛΙΟΥ - Ο Άγιος Καλλίνικος

Ο Μεγαλομάρτυρας Καλλίνικος καταγόταν από εύπορη οικογένεια και ήταν γνωστικός, λόγιος και σπουδαίος ρήτορας. Σε νεαρή ηλικία κατηχήθηκε στον χριστιανισμό και στη συνέχεια με πίστη και αφοσίωση στο Θείο Λόγο άρχισε να κηρύττει αυτόν ξεκινώντας από την πόλη και συνέχισε σε παρακείμενες πόλεις φθάνοντας και στην πολυάνθρωπη Άγκυρα της Γαλατίας.

Εκεί όταν ενημερώθηκε ο διοικητής της πόλης Σακερδώς, ότι κάποιος ξεσηκώνει τα πλήθη εναντίον των πατρογονικών θεών διαταράσσοντας τη θρησκευτική τάξη, διέταξε τη σύλληψή του.

Κατά την ανάκριση που του έκανε και διαπιστώνοντας την ακλόνητη πίστη του Καλλινίκου, ο διοικητής, διέταξε στρατιώτες να τον μεταφέρουν πεζοπορώντας στη Γάγγρα και εκεί να τον θανατώσουν, προκειμένου οι εκεί οπαδοί του να σωφρονιστούν.

Τότε οι στρατιώτες ιππεύοντας άλογα παρέλαβαν τον Καλλίνικο δέσμιο, συρόμενο με σχοινί, και ξεκίνησαν τη μεταγωγή με ήλιο καί δρόμο άνυδρο.

Γρήγορα όμως δίψασαν. Το ίδιο και τα άλογα. Βλέποντας οι στρατιώτες τον Καλλίνικο να στέκεται όρθιος και να τους παρακολουθεί χωρίς καμία αίσθηση δίψας, τόν θαύμασαν καί άρχισαν να εκλιπαρούν να τους σώσει λέγοντας: Άγιε μη θυμάσαι τα όσα κακά σου κάναμε, λυπήσου μας και σώσε μας απ΄ αυτή την κάψα, δεν έχουμε άλλη ελπίδα σωτηρίας.

Τότε ο Καλλίνικος, παρακαλώντας με πίστη τον Θεό τούς βοήθησε, κάνοντας να ξεπηδήσει από το έδαφος πίδακας νερού.

Μετά το θαύμα οι στρατιώτες, δεν ήξεραν τι να πράξουν, φοβούμενοι όμως τις συνέπειες της μη εκτέλεσης της διαταγής έβαλαν τον μάρτυρα σε άλογο και συνέχισαν προς Γάγγρα.

Έξω από τα τείχη της πόλης σταμάτησαν να συσκεφθούν, χωρίς να πάρουν μια τελική απόφαση.

Τότε ο Καλλίνικος τους παρότρυνε να εκτελέσουν τη διαταγή, για να μην υποστούν και αυτοί τη θανατική ποινή, και πως ο ίδιος ήταν έτοιμος, από τον πρόσκαιρο θάνατο, να μεταβεί στην αθάνατη ζωή.

Έτσι οι στρατιώτες άναψαν μεγάλη φωτιά και έριξαν σε καμίνι τον Καλλίνικο που δοξολογούσε τον Θεό παίρνοντας το στεφάνι του μαρτυρίου.