Σύλλογος Ελλήνων Μόσχας – Μήνυμα για την Ρωσο-Ουκρανική κρίση
Τις τελευταίες εβδομάδες όλοι μας είμαστε θιασώτες της Ρώσο-Ουκρανικής σύγκρουσης και σύρραξης, βομβαρδιζόμασθε καθημερνά από τα Μ.Μ.Ε. με εικόνες φρίκης, πόνου, απόγνωσης, φυγής προσφύγων, βίας, καταστροφών, βομβαρδισμών και, αναμφίβολα, βρισκόμαστε σε κατάσταση ιδιαίτερης ψυχολογικής φόρτισης. Ιδίως εμείς οι Έλληνες της Ρωσίας και δη της Μόσχας, πολλοί εκ των οποίων διατηρούμε συγγενικούς και φιλικούς δεσμούς με τον πληθυσμό της Ουκρανίας, που δοκιμάζεται.
Παράλληλα, εμείς οι Έλληνες της Μόσχας είμαστε θιασώτες μίας πρωτοφανούς παραπληροφόρησης, μίας παραποίησης της αλήθειας από τα μεγάλης εμβέλειας και θεαματικότητας ΜΜΕ της ιστορικής μας πατρίδας, της Ελλάδας, δια τούτο κρίνουμε εθνικό και πατριωτικό μας έργο με την παρούσα ανοικτή επιστολή μας να παρέμβουμε, ώστε συμβάλουμε με τον οβολό μας στο διαφωτισμό της ελληνικής κοινής γνώμης, στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, στη δικαίωση της ηθικής τάξης, της μνήμης.
Καθημερινά τα δυτικά ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών, παρουσιάζουν κατεστραμμένες πόλεις και οικισμούς της Ουκρανίας δήθεν από το ρωσικό στρατό, ενώ στην πραγματικότητα η εικόνα είναι η απολύτως αντίστροφη. Να επισημάνουμε, εξ αρχής, ότι η σύγκρουση, ο πόλεμος, δεν ξεκίνησε τώρα, αλλά μαίνεται την τελευταία 8ετία με έναν εμφύλιο σπαραγμό, όταν το 2014 ο επίσημος ουκρανικός στρατός ξεκίνησε να βομβαρδίζει τις ανατολικές του επαρχίες ασταμάτητα και συνεχίζει και σήμερα, με αποτέλεσμα να θρηνούμε 14 χιλιάδες θύματα, νεκρούς, πολίτες της Ουκρανίας, άμαχο πληθυσμό την τελευταία 8ετία, καταγεγραμμένα και από τον ΟΑΣΕ, κάτι, για το οποίο τα δυτικά Μ.Μ.Ε. σιωπούν όλο αυτό το διάστημα, τη στιγμή που η ρωσική τηλεόραση καθημερινά δείχνει το δράμα αυτών των ανθρώπων. Βομβαρδισμοί οικισμών, σχολείων, νοσοκομείων, ομαδικοί τάφοι…κάτι, για το οποίο εκτενέστερα θα αναφερθούμε κατωτέρω.
Τα ουκρανικά στρατεύματα, στους κόλπους των οποίων τα τελευταία χρόνια έχουν επίσημα ενταχθεί και τα φασιστικά τάγματα «Αζόβ» και «Αϊντάρ», υποχωρώντας καταστρέφουν, βομβαρδίζουν ουκρανικές πόλεις, μεταξύ των οποίων τις πολύπαθες Ντονέτσκ, Μάρινκα, Μακέεβκα, Γκόρλοβκα, Αβντέγιεβκα Λουγκάνσκ, Μαριούπολη, Χάρκοβο κ.α. Ενώ έχει επέλθει συμφωνία δημιουργίας ανθρωπιστικών διαδρόμων/διόδων για τον άμαχο πληθυσμό, τα ουκρανικά στρατεύματα βομβαρδίζουν κτήρια με αμάχους, ναρκοθετούν τις πόλεις, ώστε ο πληθυσμός να μην μπορεί να διαφύγει, και πυροβολούν πισώπλατα όταν ο άμαχος πληθυσμός επιχειρεί να διαφύγει από τις πόλεις ή, προς αναζήτηση τροφής, νερού, να ανέβει από τα υπόγεια, που τον κρατούν δέσμιο, έχοντας κατασχέσει περιουσίες και διαμερίσματα. Άπειρες οι μαρτυρίες του πληθυσμού των ουκρανικών αυτών πόλεων, τις οποίες με κυριολεκτικά «χειρουργική» μέθοδο ο ρωσικός στρατός απελευθερώνει και ενισχύει με ανθρωπιστική βοήθεια και ο πληθυσμός την δέχεται με αγαλλίαση και ευγνωμοσύνη.
Σάς μεταφέρουμε, αφ΄ενός, την εικόνα, που εμείς εισπράττουμε από τα επίσημα ρωσικά ΜΜΕ, παράλληλα σάς παραθέτουμε και τις προσωπικές μας εμπειρίες και βιώματα, διότι οι περισσότεροι από εμάς έχουμε συγγενείς και φίλους στην περιοχή [συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών χωριών στην περιοχή της Μαριούπολης], συνεπώς έχουμε μία άμεση άποψη και αντίληψη της όλης κατάστασης.
Καταρχάς, επιθυμούμε να τονίσουμε ότι ποσοστό άνω του 80% του πληθυσμού της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης σε αυτό και της ελληνικής ομογένειας, συντάσσεται πλήρως και συμμερίζεται την απόφαση της ρωσικής ηγεσίας να προβεί στη λεγόμενη επιχείρηση αφοπλισμού/αποστρατιωτικοποίησης και αποναζικοποίησης της Ουκρανίας, που ξεκίνησε στις 24/2/2022.
Σε αυτό το σημείο, προκειμένου καταστεί κατανοητή η σκοπιμότητα της επιχείρησης και διαλευκανθεί η κατάσταση, επιτρέψατέ μας να προβούμε σε μία σύντομη ιστορική επισκόπηση.
Το κράτος της σημερινής Ουκρανίας δημιουργείται το 1922 από τους μπολσεβίκους και τον Λένιν, όταν στην επικράτεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η νέα εξουσία δημιουργεί 15 Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες, μία εκ των οποίων ήσαν και η Σοσιαλιστική Δημοκρατίας της Ουκρανίας. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ετερογενές και ετερόμορφο κράτος, το οποίο περιλαμβάνει τις δυτικές επαρχίες του εκτάσεις, οι οποίες παλαιότερα υπάγονταν σε Πολωνία, Αυστροουγγαρία, με έντονο καθολικό-απολυταρχικό-αποσχιστικό στοιχείο, αφ΄ετέρου περιλαμβάνει εκ παραδόσεως αποκλειστικά ρωσόφωνες, ρωσικές και ορθόδοξες ως προς τη γλώσσα, την κουλτούρα, την κοσμοθεωρία, τη νοοτροπία εκτάσεις, όπως η ιστορική Νεορωσία (περιοχές Λουγκάνσκ, Ντονέτσκ, Μαριούπολη, Αζοφική, Χερσώνα), Χάρκοβο, Οδησσός, Κίεβο (μην ξεχνάμε την Αγία Ρωσία του Κιέβου, ο ηγεμόνας του Κιέβου, πρίγκηπας Βλαδίμηρος, βαπτίστηκε χριστιανός στη Χερσόνησο ης Κριμαίας το 988 μ.Χ., ασπάστηκε, υιοθέτησε το Χριστιανισμό από το Βυζάντιο και τον μεταλαμπάδευσε στους Σλαύους).
Από το 1325 μέχρι και 1648 οι δυτικές περιοχές της σημερινής Ουκρανίας βρίσκονταν υπό την κυριαρχία της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας. Το 1648, μετά την κατάργηση των προνομίων των Κοζάκων, ξέσπασε εξέγερση με επικεφαλής τον ηγέτη - Αταμάνο των Κοζάκων Μπογκντάν Χμελνίτσκι. Ο Χμελνίτσκι ζήτησε βοήθεια αρχικά από τους Τατάρους της Κριμαίας και ακολούθως από τους Ρώσους. Ο Τσάρος της Ρωσίας Αλέξιος συμφώνησε να βοηθήσει τους Κοζάκους, υπό τον όρο ότι μετά την επικράτηση του επί των Πολωνών, ο Χμελνίτσκι και οι εξεγερθέντες Κοζάκοι θα ενώνονταν με τη Ρωσία, όπως και έγινε με τη Συμφωνία του Περεγιεσλάβ το 1654, οπότε οι δυτικές επαρχίες της σημερινής Ουκρανίας ενσωματώνονται στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Η κυριαρχία της Ρωσίας στην περιοχή εδραιώθηκε μετά τη νίκη των Ρώσων επί των Σουηδών στη Πολτάβας το 1709 (οι τελευταίοι μετά την αποδυνάμωση των Πολωνών κατέλαβαν την Κοινοπολιτεία και επιτέθηκαν εναντίον της Ρωσίας), και κυρίως μετά τις Διαιρέσεις της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας το 1795.
Να επισημάνουμε ότι τη δεδομένη εποχή περισσότερο χρησιμοποιείται ο όρος «Μαλορόσσιγια» [= Μικρή Ρωσία], τον οποίο αργότερα αντικαθιστά ο όρος «Ουκραϊνα» =Ουκρανία, που σημαίνει στην άκρη της Ρωσίας. Ρώσοι, Λευκορώσοι και Μαλορώσοι/Ουκρανοί αποτελούν ουσιαστική την μετεξέλιξη ενός λαού, των Σλαύων, έτσι όπως γεωγραφικά διαμορφώθηκε ο τόπος εγκατάστασής τους [Λευκορωσία είναι η δυτικότερη περιοχή της Ρωσίας, που δεν υπήχθη στον ταταρικό-μογγολικό ζυγό της περιόδου 13ου – 15ου αι.]. Επιστημονικά ο όρος «Ουκρανία» έχει γεωγραφική διάσταση και όχι εθνική.
Από την εποχή του Μεσαίωνα, αλλά και των νεότερων χρόνων, ο παπισμός χρησιμοποιεί την καθολική θρησκεία, προκειμένου εισχωρεί στο σλαυικό ορθόδοξο κόσμο και τον αποδυναμώνει. Ήδη ο Βίσμαρκ είχε εκφρασθεί ότι «εάν μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τον καθολικισμό και τον ουκρανικό εθνικισμό, θα είναι μεγάλη επιτυχία, για να αποδυναμώσουμε τη Ρωσία».
Οι μπολσεβίκοι το 1922, προκειμένου εδραιώσουν την εξουσία τους, προβαίνουν σε εξαιρετικές ρεβεράντζες στα εθνικιστικά αυτά στοιχεία των δυτικών περιοχών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, πιστεύοντας ότι με τη νίκη του πολυεθνικού προλεταριάτου, τα εθνικιστικά ζητήματα θα ξεπεραστούν, και δημιουργούν ένα ετερογενές μόρφωμα, η μεγαλύτερη έκταση του οποίου αποτελείται από εκ παραδόσεων ρωσικές εκτάσεις. Επί τσαρικής Ρωσίας, Ρωσικής Αυτοκρατορίας, όλες αυτές οι ρωσόφωνες επικράτειες αποτελούν Κυβερνεία-Νομούς της Αυτοκρατορίας και όχι κρατίδια ομοσπονδιακού κράτους.
Φτάνουμε στο 1991 και στη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και τη δημιουργία 15 ανεξαρτήτων κρατών. Η νεοϊδρυθείσα ανεξάρτητη Ουκρανία μαστίζεται από διεφθαρμένες κυβερνήσεις, μέσα στη διαφθορά, τη διαπλοκή, το χρηματισμό. Είναι η εποχή που η Δύση εισχωρεί στη χώρα, επενδύοντας τεράστια ποσά σε δημιουργία ΜΚΟ (περί τις 160 χιλιάδες), καλλιέργεια εθνικιστικής-ναζιστικής συνείδησης και νοοτροπίας, καλλιέργεια κλίματος ρωσοφοβίας.
Τον Φεβρουάριο του 2014, μετά από υποκινούμενο, χρηματοδοτούμενο από τη Δύση πραξικόπημα [στις ταραχές που δημιούργησε στο Κίεβο η αντιπολίτευση, η Βικτώρια Νούλαντ, ΥΦΥΠΕΞ των ΗΠΑ, μοίραζε σάντουιτς και χάμπουργκερς στους αντιπολιτευόμενους διαδηλωτές], ανατρέπεται ο νόμιμα εκλεγμένος πρόεδρος της Ουκρανίας Γιανουκόβιτς. Την παραμονή της ανατροπής του ο Γιανουκόβιτς υπογράφει εκεχειρία με την αντιπολίτευση, με εγγυήτριες δυνάμεις τους ΥΠΕΞ Γερμανίας, Γαλλίας και Πολωνίας, και αφοπλίζει την πολιτοφυλακή του. Την επομένη ένοπλοι αντιπολιτευόμενοι εισβάλλουν στο προεδρικό μέγαρο, αυτός μετά δυσκολίας διαφεύγει στη Ρωσία μέσω Κριμαίας. Αποτέλεσμα του πραξικοπήματος, η άνοδος στην εξουσία, με τη βοήθεια της Δύσης, πολιτικών – μαριονετών, οι οποίοι επαίρονται μίας δήθεν πανεθνικής εθνικιστικής ουκρανικής ιδεολογίας, προβαίνουν σε εφαρμογή φασιστικών μεθόδων, εκφοβισμό πληθυσμού, με κακοποιήσεις (επικεφαλής τοπικής αυτοδιοίκησης υποβάλλονταν σε ξυλοδαρμούς, ταπεινώσεις, κουρελιασμένοι σε περιήγηση σε κάδους απορριμμάτων στην πόλη), συλλήψεις, βασανιστήρια, εξαφανίσεις και δολοφονίες ανθρώπων, μεταξύ άλλων και εκπροσώπων της ουκρανικής διανόησης. Δημιουργούνται ειδικά στρατιωτικά τάγματα με φασιστικά εμβλήματα, συνθήματα, καθώς και απαγορεύεται η χρήση της ρωσικής γλώσσας σε ολόκληρη την Ουκρανία και δη στις εκ παραδόσεως ιστορικές ρωσικές εκτάσεις.
Ευθύς αμέσως η Κριμαία [την οποία, παντελώς απερίσκεπτα ο Χρούστεβ το 1954, όταν συμπληρώνονταν 300 χρόνια από την ενσωμάτωση της Ουκρανίας στη Ρωσική Αυτοκρατορία, τη μετέφερε στην Ουκρανική Σοβιετική Δημοκρατίας από τη Ρωσική Σοβιετική Δημοκρατία, στην οποία υπάγονταν μέχρι τότε], κάνει χρήση του υπ΄αριθ. 138 άρθρου του Ουκρανικού Συντάγματος, που προέβλεπε τη δυνατότητα δημοψηφίσματος περί περαιτέρω αυτοπροσδιορισμού, και προσαρτάται στη Ρωσία το Μάρτιο του 2014, όπου και ανήκει ιστορικά [η Κριμαία, η δική μας ιστορική Ταυρίδα προσαρτήθηκε αναίμακτα στη Ρωσική Αυτοκρατορία επί Μεγάλης Αικατερίνης το 1783, μέχρι τότε ήσαν Χανάτο, φόρου υποτελές, στο Σουλτάνο. Η Κριμαία, που υπάγονταν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, έπεσε στα χέρια των Οθωμανών 8 χρόνια μετά την άλωση της Πόλης].
Παράλληλα η Ανατολική Ουκρανία, οι περιοχές Ντονμπάς, Ντονέτσκ, Λουγκάνσκ αυτονομήθησαν με δημοψήφισμα την άνοιξη του 2014, πρόκειται για την ιστορική Νεορωσία. Ευθύς αμέσως το επίσημο καθεστώς του Κιέβου προβαίνει σε καθημερινούς βομβαρδισμούς των εν λόγω περιοχών, της Ανατολικής Ουκρανίας, άσκηση βίας, βιασμούς γυναικών, παιδιών, με αποτέλεσμα 14 χιλιάδες νεκρούς τα τελευταία 8 χρόνια, με πλειοψηφία άμαχο πληθυσμό, με μαζικούς, ομαδικούς τάφους. Παρατηρητές ΟΑΣΕ τα επιβεβαιώνουν. Τα δυτικά ΜΜΕ τα αγνοούν, δεν τα προβάλλουν. Την περίοδο 2016-2020 ένα εκατομμύριο πολίτες της Ουκρανίας κατέφυγαν στη Ρωσία και έλαβαν τη ρωσική ιθαγένεια.
Ολοκαύτωμα Οδησσού – 2 Μαΐου 2014. Πολίτες της Οδησσού, που είχαν στρατοπεδεύσει μπροστά από το κτήριο των Συνδικάτων και προέβαιναν σε ειρηνική διαδήλωση εναντίον του καθεστώτος του Κιέβου, υπέστησαν επίθεση από φανατισμένους φασίστες, οι οποίοι αφίχθησαν στην πόλη με την ιδιότητα των φιλάθλων εν΄όψει ποδοσφαιρικού αγώνα, Τους επιτέθησαν και τους πυρπόλησαν ζωντανούς μέσα στο κτήριο, αφού πρώτα προέβησαν σε ξυλοδαρμούς, βιασμούς, έγκυο γυναίκα την έπνιξαν με το καλώδιο τηλεφώνου, ο φακός έχει απαθανατίσει τα ουρλιαχτά της, που ακούγονταν από το ανοικτό παράθυρο, αναλυτικότερα
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D0%BE%D1%82%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%BE%D1%8F%D0%BD%D0%B8%D0%B5_%D0%B2_%D0%9E%D0%B4%D0%B5%D1%81%D1%81%D0%B5_(2013%E2%80%942014)
Τα τελευταία χρόνια η Δύση εξοπλίζει λυσσαλέα το καθεστώς του Κιέβου, καθώς επίσης και το επανδρώνει και με στρατιωτικούς. Μόνο τον πρώτο μήνα του τρέχοντος έτους στο Κίεβο έφτασαν 1000 τόνοι πυρομαχικών από τη Δύση. Τον Φεβρουάριο 2022 η ουκρανική πλευρά εντείνει και αναζωπυρώνει τους βομβαρδισμούς της Ανατολικής Ουκρανίας, με αποτέλεσμα πριν την έναρξη της επιχείρησης αφοπλισμού/.αποστρατιωτικοποίησης και αποναζικοποίησης να αριθμούμε 140 χιλιάδες Ουκρανούς πρόσφυγες, που μετέβησαν στη Ρωσία, μεταξύ των οποίων 35 χιλιάδες παιδιά. Η Δύση αυτά εξακολουθεί να μην τα προβάλλει.
Τις παραμονές και ανήμερα της έναρξης της επιχείρησης εισβολής, η Ρωσία για πολλοστή φορά ζητά από τον πρόεδρο Ζελένσκι να αποχωρήσουν τα στρατεύματά του από την Ανατολική Ουκρανία. Συνεχίζει να βομβαρδίζει.
Ουσιαστικά πρόκειται για γενοκτονία του ρωσικού πληθυσμού στην περιοχή Ντονμπάς, στην ιστορική γη του.
Και μην ξεχνάμε, αγαπητοί συμπατριώτες, τους ισχυρότατους ιστορικούς δεσμούς, τις κοινές σελίδες ιστορίας, που μάς συνδέουν με τη Ρωσία.
Στο Κίεβο έζησε η οικογένεια του Υψηλάντη, όπου και οργάνωσε την εξέγερση στη Μολδοβλαχία. 100 χιλιόμετρα βόρεια του Κιέβου (στην πόλη Νίζνα), έζησαν οι αδερφοί Ζωσιμάδες που έδωσαν όλη την περιουσία τους για την ελληνική επανάσταση. Πιο κάτω στη Πολτάβα, έζησαν οι ιεράρχες, διαφωτιστές Ευγένιος Βούλγαρης και Νικηφόρος Θεοτόκης. Στο Χάρκοβο, έζησε ο Ι. Κανταρτζής, ή Φωτιάδης. Πολύ πιο κάτω (στα νότια παράλια) βρίσκεται η Οδησσός. Εκεί ιδρύθηκε και οργανώθηκε η Φιλική Εταιρεία, όπου και σήμερα υπάρχουν τα κέρινα ομοιώματα των φιλικών. Στην Ταυρίδα βρίσκεται και το χωριό Λιβαδειά, κοντά στη Γιάλτα, που ίδρυσε ο θρυλικός κουρσάρος Λάμπρος Κατσώνης όταν αποσύρθηκε από τις μάχες. Στο χωριό αυτό έγινε η σύσκεψη της Γιάλτας το 1945. Εκεί είναι και το Αρχαίο Παντικάπαιο (η αρχαιότερη ρωσική πόλη, ελληνική αποικία, που ιδρύσαμε εμείς οι Έλληνες τον 7ο αι. π.Χ.), η Σεβαστούπολη και η Μπαλακλάβα, την οποία ο λοχαγός Στέφανος Μαυρομιχάλης αποκαλούσε Ρωσική Σπάρτη. Ναι, ρωσική! Όχι Ουκρανική. Εκεί έδρασε και το «Ελληνικό Τάγμα», που είχε έδρα το Κέρτς της Κριμαίας και αποτέλεσε το πρώτο οχυρωματικό τάγμα της Ταυρίδας μετά την προσάρτησή της στη Ρωσία το 1783. Εκεί εκατοντάδες Έλληνες αξιωματικοί και στρατιώτες του ρωσικού στρατού και ναυτικού θα αποτελέσουν τη «μαγιά» της Ελληνικής επανάστασης. Ναι, του ρωσικού στρατού! Όχι του Ουκρανικού. Ας θυμηθούμε τις εκστρατείες στη Μεσόγειο του ρωσικού στόλου, στα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αι., το ηρωικό Ναυαρίνο τον Οκτώβριο του 1827 και το Ρώσο-Τουρκικό Πόλεμο του 1828-1829, με τη νικηφόρα έκβαση του οποίου για τη Ρωσία και τη Συνθήκη της Ανδριανούπολης το Σεπτέμβριο του 1829 η Ρωσία υποχρέωνε την Πύλη να παράσχει σε εμάς τους Έλληνες αυτονομία και μετά από 4 μήνες, τον Ιανουάριο 1830 υπογράφεται στο Λονδίνο το Πρωτόκολλο της Ανεξαρτησίας.
Όπως κάποτε οι Ρωμαίοι, έτσι και η σύγχρονη Αμερική αναζητεί παντού φανταστικούς εχθρούς στους οποίους διαρκώς να αντιπαρατίθεται. Όπως και οι Ρωμαίοι, χρειάζεται "συμμάχους" που να δικαιώνουν ηθικά τις αυθαιρεσίες της - τους ονομάζει "διεθνή κοινότητα". Δημιούργησε πρώτη το ΝΑΤΟ την εποχή του Ψυχρού Πολέμου ως αμυντικό αντίβαρο στη Σοβιετία. Η Σοβιετία διαλύθηκε, ο Ψυχρός Πόλεμος τέλειωσε αλλά το ΝΑΤΟ παρέμεινε. Δεν μπορεί να διαλυθεί γιατί είναι το όργανο που αλυσοδένει την Ευρώπη στις ΗΠΑ. Για να δικαιολογηθεί η συνέχισή του έπρεπε να εφευρεθεί ένας αντίπαλος. Στις προδιαγραφές ταίριαζε η Ρωσία, η οποία δαιμονοποιείται από τη Δύση Η Ρωσία, που το 1991 οι Αμερικανοί την διαβεβαίωναν ότι μόνο η Ανατ. Γερμανία - εξ ανάγκης - θα γινόταν μέλος του ΝΑΤΟ χωρίς μάλιστα να τοποθετηθούν όπλα στο έδαφός της. Η Ρωσία που ζήτησε το 1998, επί αρχής της προεδρίας του "δικτάτορος" Πούτιν, να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Η υποψηφιότητα απερρίφθη. Ηταν, λέει, "πολύ μεγάλη και θα διατάρασσε τις ισορροπίες εντός της Συμμαχίας". Στη συνέχεια δαιμονοποιήθηκε. Η "κακή αρκούδα" που ήθελε να καταπιεί τους Ευρωπαίους. Η αμερικανική προπαγάνδα ενέπνευσε φανταστικούς κινδύνους στα πρώην θύματα της Σοβιετίας και του σταλινισμού. Ανάγκασε όλα τα κράτη του πρώην ανατολικού μπλοκ να αναζητήσουν ένταξη στο ΝΑΤΟ για να προστατευθούν από έναν ανύπαρκτο κίνδυνο. Στη συνέχεια, υποχρέωσε τη Ρωσία να ξοδεύει το μισό της προϋπολογισμό για να προστατευθεί από τη νατοϊκή απειλή. Ενώ οι ΗΠΑ τόση ευαισθησία επιδεικνύουν απέναντι στη δική τους ζώνη ασφαλείας, παραβίασαν κατά τρόπο απαράδεκτο και προκλητικό την αντίστοιχη ρωσική ζώνη ασφαλείας περικυκλώνοντας τη χώρα με κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ. Από τη Βαλτική ως τον Καύκασο! Προχώρησαν περισσότερο τοποθετώντας πυραύλους σ' αυτές τις χώρες, περιπαίζοντας και κοροϊδεύοντας τη Ρωσία ότι δήθεν αποσκοπούσαν στην αντιμετώπιση τρομοκρατικής απειλής! Διάρκεια πτήσης ενός βαλλιστικού πυραύλου από την Πολωνία ή την Τσεχία μέχρι τη Μόσχα? Ένα έως δύο λεπτά! Προφανής απαίτηση? Η υποδούλωση της Ρωσίας στην αμερικανική ηγεμονία ή η καταστροφή της.
Απέμεναν λοιπόν η Ουκρανία και η Γεωργία για να πάθει η Ρωσία ασφυξία. Οι Αμερικανοί, χωρίς δισταγμό, δέχθηκαν την αίτηση για είσοδό τους στο ΝΑΤΟ το 2008, στη νατοϊκή σύνοδο κορυφής του Βουκουρεστίου. Στη συνέχεια, "οι υπερασπιστές της δημοκρατίας" υποστήριξαν στην Ουκρανία κυβερνήσεις ναζιστών που προχώρησαν σε εθνοκάθαρση του ρωσόφωνου πληθυσμού της Ανατολικής Ουκρανίας. Η Ρωσία διαπραγματεύθηκε μαζί τους. Στο Μινσκ της Λευκορωσίας, με τις υπογραφείσες Συμφωνίες μεταξύ των αυτονομιστών του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ και του καθεστώτος του Κιέβου (2014-2015) και με εγγυήτριες δυνάμεις τις Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία, συμφωνήθηκε καθεστώς αυτονομίας και η άμεση παύση του πυρός εκ μέρους των ουκρανικών στρατιωτικών δυνάμεων. Το Κίεβο αρχικά το υπέγραψε, αλλά ουδέποτε το τήρησε και μέχρι και σήμερα βομβαρδίζει και ισοπεδώνει οικισμούς και άμαχο πληθυσμό της Ανατολικής Ουκρανίας.
Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, στα χέρια των ρωσικών δυνάμεων περιήλθαν ντοκουμέντα, που πιστοποιούν την πρόθεση και ετοιμότητα του ουκρανικού στρατού να εισβάλλει σε Λουγκάνσκ. Ντονέτσκ και Ρωσία (Ροστόβ, Κριμαία) και Λευκορωσία στις 28/2/2022. Συνεπώς η Ρωσία πρόλαβε εισβολή στα εδάφη της, και μην ξεχνάμε, ότι αναμφίβολα η κατασκοπεία ήσαν ενεργή όλο αυτό το διάστημα.
Παράλληλα, στο φως της δημοσιότητας πρόσφατα περιήλθαν τεκμήρια για λειτουργία στην επικράτεια της Ουκρανίας από το 2004 βιολογικών εργαστηρίων επεξεργασία βιολογικών όπλων/ασθενειών (πανώλη, τύφος, ασιατική φυματίωση, έλκος Σιβηρίας κ.α.) με στόχο αποκλειστικά τη Ρωσία. Ήδη, ανήμερα της έναρξης της ρωσικής επιχείρησης 24/2/2022 ο Υπουργός Υγείας της Ουκρανίας εξέδωσε εντολή για άρση λειτουργίας των εργαστηρίων αυτών, ενώ, βάσει των δημοσιευθέντων στα ρωσικά ΜΜΕ στοιχείων, δοκιμές ήδη γίνονταν σε Ουκρανούς στρατιώτες, 40 εκ των οποίων υπέκυψαν.
Ουσιαστικά πρόκειται για στοχευμένη περικύκλωση της Ρωσίας, με στόχο την αποδυνάμωσή της, τον κατακερματισμό της, την αφαίμαξη του εθνικού της πλούτου, κάτι που αρμονικά συνάδει στην κοσμοθεωρία του αγγλοσαξονικού κόσμου. Και μην ξεχνάμε, ότι η Μάντλεν Ολμπράιτ, ΥΠΕΞ ΗΠΑ επί Κλίντον, είχε δηλώσει για τη Ρωσία ότι «είναι άδικο να έχει συσσωρευμένο τόσο φυσικό πλούτο».
Αγαπητοί συμπατριώτες,
Πονάμε, ανησυχούμε, αγωνιούμε, συμπαραστεκόμαστε στον άμαχο πληθυσμό της Ουκρανίας και ελπίζουμε στην άμεση ολοκλήρωση της επιχείρησης , στην άμεση παύση των εχθροπραξιών, στην άμεση απομάκρυνση, αντιμετώπιση, αποψίλωση του καρκινώματος του φασισμού, του ναζισμού, της μισαλλοδοξίας, της έπαρσης, της διαίρεσης, του τορπιλισμού της ενότητας του ορθόδοξου χριστιανικού κόσμου, στην άμεση ειρήνευση στην περιοχή !!!
Ελπίζουμε με αυτό το μήνυμά μας να μπορέσαμε να ρίξουμε κάποιο φως στην κατάσταση, στα θυελλώδη και τραγικά γεγονότα των τελευταίων ετών.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ !!!
Ας ελπίσουμε, επίσης, ότι σύντομα θα πάψουν οι εχθροπραξίες και θα υπερισχύσει το μήνυμα της καθολικής αγάπης και αρετής της αγαπημένης ηρωίδας του Σοφοκλή , τη Αντιγόνης, η οποία απαντά στις απειλές του θείου της Κρέοντα [κάτι ήξεραν οι αρχαίοι τραγικοί όταν έγραφαν τα αθάνατα έργα τους] «...ούτοι συνέχθην, αλλά συμφιλείν έφυν...».
Αλλά μην ξεχνάμε και τον ανεπανάληπτο Ευριπίδη, ο οποίος ξεκινά τις ΤΡΩΑΔΕΣ [το ισχυρότερο ως προς τα αντιπολεμικά του μηνύματα έργο όλων των εποχών], βάζοντας τον θεό Ποσειδώνα να λέει: «Είναι μωρία δεινή, αρρώστεια των ανθρώπων, οι ανελέητες λεηλασίες των πολέμων,. Όποιος ναούς, τεμένη, όποιος τους τάφους των νεκρών ρημάζει, στο μέλλον σύντομα θα ρημάξει και αυτός.»
Με αγάπη και ειρήνη από τη Μόσχα, με φιλικούς και πατριωτικούς χαιρετισμούς
Σύλλογος Ελλήνων Μόσχας
